Zwyczaj ozdabiania jaj występował już u Persów i Fenicjan. Miało to związek z symboliką rodzącego się życia i odradzania się przyrody. Zwyczaj taki istniał także w starożytnym Rzymie. Podobnie było w przypadku jeszcze pogańskich Słowian. Najstarsza taka "pisanka" znaleziona na obecnych ziemiach polskich pochodzi z X w. n.e.

W kulturze chrześcijańskiej jajko (pisanka) symbolizuje zmartwychwstanie. Stąd wziął się praktykowany w Polsce zwyczaj dzielenia się jajkiem podczas śniadania wielkanocnego, bardzo podobny zresztą to tradycji łamania się opłatkiem podczas wigilii rozpoczynającej święta Bożego Narodzenia.

Zdobieniem jajek zajmowały się dawniej wyłącznie kobiety. Takie kolorowe (kraszone lub malowane - w zależności od zastosowanej techniki) jajka otrzymywali członkowie rodziny, a tydzień po Wielkanocy - przyjaciele domu. Pisankami obdarowywano także zmarłych, układając je na grobach - podobnie jak dziś ustawia się na nich znicze.

Z jajkiem związanych jest też wiele ludowych zwyczajów i przesądów. I tak: poświęcone jajka sprowadzają pod dach szczęście; ludzie wierzyli, że jest to lekarstwo pomocne w wielu schorzeniach, a nawet chroni przed pożarem! Takie poświęcone jajo miało też pomagać zdobyć upatrzonego partnera i zapewniać urodzaj.