Dziś tylko na poważnie, bo dzień wspomnień przed nami!
Chylę głowę przed wszystkimi, którzy z lasem byli związani, a o których nikt dziś już nie pamięta. Dla tych wszystkich, którzy kiedyś żyli w leśnych ostojach, daleko od ludzkich skupisk, poświęcili swe życie by polskie lasy trwały w sile i bogactwie. Przekazywali swą wiedzę następnym pokoleniom, zarażali poświęceniem i zaangażowaniem dla borów i kniei. Zapalam dziś dla nich światełko pamięci. Czerwono żółty płomyk wspomnień na ich mogiłach.