Na początku była uprawa. Młode drzewka mimo dużej liczby, nie stanowiły zwartej grupy i nie miały wpływu na siebie i glebę. Były narażone na wiele niebezpieczeństw takich jak klimat, grzyby , owady i zwierzęta. Leśnicy z dużym zaangażowaniem opiekowali się sadzonkami.
Chronili przed wrogami i tworzyli najlepsze warunki do rozwoju.
Po pewnym czasie gałęzie pojedynczych drzewek zaczęły mieć ze sobą kontakt i młody las wszedł w następny etap swojego życia. W młodniku drzewka prowadziły ze sobą współzawodnictwo o miejsce, o to które zajmie lepszą pozycję dojącą światło i przestrzeń do rozwoju. Niestety słabsze nie przetrwały. Odcięte od potrzebnych do rozwoju składników stawały się coraz słabsze, coraz bardziej zostawały w dole i na końcu uschły lub zostały wycięte. Zabiegi leśników miały na celu stworzenie walczącym drzewkom miejsca do wzrostu. Posadzone blisko siebie, zaczynały sobie nawzajem przeszkadzać, więc trzeba je było przerzedzić.
W młodniku drzewka określane były na początku jako tyczkowina, potem drągowina, a na końcu drągowiną. W tym etapie ich przyrost na wysokość już się zakończył. Przed nimi był czas w którym miały zacząć przyrastać na grubość. Ale o tym jutro..