Stanowili polską elitę

Ich już nie ma...

Wraz z prezydentem na pokładzie samolotu było wiele najważniejszych osób w państwie. Poniżej przedstawiamy biografie niektórych z nich.

Ich już nie ma...
fot. archiwum
Lech Kaczyński (1949 – 2010) Urodził się 18 czerwca 1949 r. w Warszawie. Był absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego, na Uniwersytecie Gdańskim obronił doktorat i habilitację. W latach 1996 – 97 był profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Gdańskiego, od 1999 r. - profesorem Uniwersytetu Kardynała Wyszyńskiego w Warszawie. Z opozycją związał się 1976 r. W Sierpniu 80´ został doradcą gdańskiego Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego w Stoczni Gdańskiej. Był autorem części zapisów porozumień sierpniowych, a także części statutów „Solidarności” dot. strajków, sekcji branżowych i układów zbiorowych. W stanie wojennym został internowany. We wrześniu 1988 roku brał udział w rozmowach opozycji z przedstawicielami władz w Magdalence pod Warszawą. Wszedł w skład powołanej przez Krajową Komisję Wykonawczą tzw. „szóstki”, czyli kierownictwa Solidarności do rozmów przy Okrągłym Stole. Od grudnia 1988 roku został członkiem Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie. Od lutego do kwietnia 1989 roku uczestniczył w obradach okrągłego stołu. W wyborach parlamentarnych w czerwcu 1989 roku zdobył mandat senatora ziemi gdańskiej. W okresie od 12 marca do 31 października 1991 roku pełnił funkcję ministra stanu ds. bezpieczeństwa w Kancelarii Prezydenta RP. Nadzorował prace Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Z pracy w Kancelarii Prezydenta RP odszedł po konflikcie z Lechem Wałęsą i szefem jego gabinetu Mieczysławem Wachowskim. 14 lutego 1992 roku został wybrany na prezesa Najwyższej Izby Kontroli. Funkcje tę pełnił do 1995 roku. 12 czerwca 2000 roku został powołany przez premiera Jerzego Buzka na stanowisko ministra sprawiedliwości. 18 listopada 2002 roku znaczną przewagą wygrał w bezpośrednich wyborach na Prezydenta m.st. Warszawy. 23 października 2005 roku, po otrzymaniu 54,04% głosów wygrał wybory prezydenckie, pokonując swojego kontrkandydata Donalda Tuska w drugiej turze. Urząd objął 23 grudnia 2005 roku. Maria Kaczyńska (1943 – 2010) Ukończyła Wyższą Szkołę Ekonomiczną w Sopocie, po studiach pracowała w Instytucie Morskim w Gdańsku. W 1978 r. wyszła za mąż za Lecha Kaczyńskiego. Dwa lata później przyszło na świat jedyne dziecko prezydenckiej pary – córka Marta. Uczestniczyła w życiu politycznym jako pierwsza dama, często reprezentując prezydenta w wielu uroczystościach. Jako małżonka prezydenta RP podjęła działalność charytatywną i uczestniczyła w wielu akcjach dobroczynnych. Otrzymała wiele honorowych tytułów i odznaczeń, m.in. tytuł Człowiek Otwartego Serca, która przyznawana jest przez Kapitułę Stowarzyszenia Osób i Dzieci Niepełnosprawnych Pomocna Dłoń. Dostała też Wielki Krzyż dla Damy Orderu Zasługi Zakonu Maltańskiego z rąk Wielkiego Mistrza tego zakonu i tytuł Mecenasa Polskiej Ekologii. Maria Kaczyńska zginęła 10 kwietnia 2010 r. w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem. Ryszard Kaczorowski (1919 – 2010) Urodził się w Białymstoku. W czasie II wojny światowej organizował Szare Szeregi. Skazany przez Rosjan na 10 lat łagrów, uwolniony po podpisaniu układu Sikorski – Majski wstąpił do armii gen. Andersa. Po wojnie pozostał w Wielkiej Brytanii. Aktywnie działał w strukturach ZHP na uchodźstwie i na forum parlamentu emigracyjnego. W 1986 r. został ministrem ds. krajowych w rządzie emigracyjnym, a w 1989 r., po śmierci poprzednika, objął urząd Prezydenta RP na uchodźstwie, który pełnił do 1990 r., kiedy przekazał insygnia prezydenckie II RP wybranemu w Polsce w wolnych wyborach Lechowi Wałęsie. W 2004 r. został odznaczony przez królową Elżbietę II orderem św. Michała i św. Jerzego. Zginął 10 kwietnia 2010 r. w katastrofie samolotu pod Smoleńskiem. Tadeusz Buk (1960 – 2010) Urodził się w Mójczy w woj. świętokrzyskim. Ukończył Wyższą Szkołę Oficerską Wojsk Pancernych w Poznaniu. W latach 2002-2005 był dowódcą 34 Brygady Kawalerii Pancernej w Żaganiu. W latach 2004-2005 pełnił funkcję zastępcy dowódcy Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe w Iraku. 25 lipca 2007 r. przejął dowodzenie nad IX zmianą Polskiego Kontyngentu Wojskowego i Wielonarodową Dywizją Centrum-Południe w Iraku. 15 września 2009 r. został powołany przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego na stanowisko dowódcy Wojsk Lądowych. Zginął w katastrofie samolotu prezydenckiego pod Smoleńskiem. Andrzej Błasik (1962 – 2010) Urodził się w Poddębicach. Ukończył Wyższą Oficerską Szkołę Lotniczą w Dęblinie. Był również absolwentem Holenderskiej Akademii Obrony w Hadze oraz Szkoły Wojennej Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych w Montgomery. W 2001 objął funkcję szefa Szkolenia 2 Brygady Lotnictwa Taktycznego w Poznaniu, a w 2002 został dowódcą 31. Bazy Lotniczej w Poznaniu. 2005 otrzymał awans do stopnia generała brygady. Później przez krótki czas pełnił funkcję komendanta-rektora Wyższej Szkoły Oficerskiej Sił Powietrznych. Z dniem 19 kwietnia 2007 wyznaczono go dowódcą Sił Powietrznych i awansowano na generała dywizji. 15 sierpnia 2007 otrzymał awans do stopnia generała broni. Zginął w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem 10 kwietnia 2010 r. Andrzej Karweta (1958 – 2010) Urodził się w Jaworznie. Ukończył Wyższą Szkołę Marynarki Wojennej w Gdyni. W 2002 roku został zastępcą szefa Oddziału Broni Podwodnej w Naczelnym Dowództwie Sojuszniczych Sił Zbrojnych NATO na Oceanie Atlantyckim. W 2005 roku powrócił do kraju, gdzie do 2006 roku był zastępcą dowódcy 8 Flotylli Obrony Wybrzeża im. wiceadm. Kazimierza Porębskiego w Świnoujściu. Z dniem 3 maja 2007 roku został awansowany na kontradmirała i wyznaczony zastępcą szefa Sztabu Marynarki Wojennej w Gdyni. 8 listopada 2007 roku prezydent Lech Kaczyński mianował go na stopień wiceadmirała i powierzył z dniem 11 listopada 2007 dowodzenie Marynarką Wojenną. Zginął w katastrofie samolotu Prezydenta RP pod Smoleńskiem 10 kwietnia 2010 r. Franciszek Gągor (1951 – 2010) Urodził się w Koniuszowej k/Nowego Sącza. Ukończył Wyższą Szkołę Oficerską Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu. W 1998 r. uzyskał stopień doktora nauk wojskowych. W latach 70-tych uczestniczył w misji pokojowej ONZ w Egipcie, a w latach 80-tyc był dowódcą kontyngentu na wzgórzach Golan. W 1991 został zastępcą dowódcy polskiego kontyngentu w Operacji "Pustynna Burza", a w 1992 służył jako zastępca dowódcy sektora Misji Obserwacyjnej ONZ w Iraku i Kuwejcie. W 2003 kierował Misją Obserwacyjną ONZ w Iraku i Kuwejcie, po czym pełnił funkcję dowódcy Sił Narodów Zjednoczonych ds. Nadzoru Rozdzielenia Wojsk na Wzgórzach Golan. W latach 2004–2006 był polskim przedstawicielem wojskowym przy Komitetach Wojskowych NATO i Unii Europejskiej w Brukseli. 27 lutego 2006 został szefem Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. Zginął w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem 10 kwietnia 2010 r. Janusz Kurtyka (1960 – 2010) Urodził się w Krakowie. Ukończył Uniwersytet Jagielloński. W 2000 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk historycznych. Specjalizował się w genealogii, historii nowożytnej, historii średniowiecza oraz naukach pomocniczych historii. Działał w opozycji demokratycznej w okresie PRL, brał udział w zakładaniu Niezależnego Zrzeszenia Studentów na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po utworzeniu Instytutu Pamięci Narodowej został pierwszym dyrektorem jego oddziału w Krakowie. 21 kwietnia 2005 Kolegium IPN zarekomendowało jego kandydaturę Sejmowi na stanowisko prezesa tej instytucji. 9 grudnia tego samego roku jego kandydatura została zaakceptowana przez Sejm, a 22 grudnia zatwierdzona przez Senat. 7 kwietnia 2009 został odznaczony przez Prezydenta RP Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Zginął 10 kwietnia 2010 w wyniku katastrofy samolotu prezydenckiego pod Smoleńskiem. Janusz Kochanowski (1940 – 2010) Urodził się w Częstochowie. Ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. W 1980 uzyskał stopień doktora nauk prawnych. W latach 1980–1991 należał do "Solidarności". Od 1989 do 1991 sprawował funkcję eksperta senackiej Komisji Praw Człowieka i Praworządności. Pełnił urząd konsula generalnego Polski w Londynie w Wielkiej Brytanii od 1991 do 1995. 26 stycznia 2006 Sejm przegłosował jego wybór na urząd Rzecznika Praw Obywatelskich (z rekomendacji Prawa i Sprawiedliwości). 30 stycznia tego samego roku jego kandydaturę zaakceptował Senat. Urząd objął 15 lutego 2006 po złożonym ślubowaniu. Zginął w katastrofie samolotu prezydenckiego pod Smoleńskiem 10 kwietnia 2010. Piotr Nurowski (1945 – 2010) Urodził się w Sandomierzu. Ukończył Uniwersytet Warszawski. Później krótko pracował jako komentator sportowy w Polskim Radiu. W 1972 został wiceprezesem Polskiego Związku Lekkiej Atletyki ds. młodzieżowo-wychowawczych. Rok później jako najmłodszy na świecie szef narodowego związku sportowego został wybrany prezesem PZLA. Od 1981 do 1991 r. był pracownikiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Pracował w ambasadach w Moskwie i Rabacie w Maroku. W 1991 r. zajął się działalnością biznesową. W lutym 2005 wybrany na stanowisko prezesa Polskiego Komitetu Olimpijskiego. Zginął 10 kwietnia 2010 w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem. Izabela Jaruga – Nowacka (1950 – 2010) Ukończyła studia etnograficzne na Uniwersytecie Warszawskim, później pracowała w Instytucie Polityki Naukowej i Szkolnictwa Wyższego i Polskiej Akademii Nauk. W 1993 z listy Unii Pracy została posłem II kadencji. W rządzie Marka Belki została tzw. ministrem bez teki oraz drugim, obok Jerzego Hausnera, wicepremierem ds. komunikacji społecznej. Była członkiem komitetu wyborczego Włodzimierza Cimoszewicza w wyborach prezydenckich w 2005. W wyborach do Sejmu w tym samym roku po raz trzeci została posłem, kandydując z listy Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Wybrana także posłem w wyborach parlamentarnych w 2007 r. Działała na rzecz równego statusu kobiet i mężczyzn, państwa neutralnego światopoglądowo oraz zapewnienia równych szans startu życiowego młodzieży poprzez dostępność edukacji. Deklarowała poglądy feministyczne. Zginęła w katastrofie samolotu prezydenckiego pod Smoleńskiem 10 kwietnia 2010. Maciej Płażyński (1958 – 2010) Urodził się w Młynarach, obecnie na terenie woj. warmińsko – mazurskiego. Studiował na Uniwersytecie Gdańskim. Współzakładał Niezależne Zrzeszenie Studentów. Od sierpnia 1990 r. był pierwszym niekomunistycznym wojewodą gdańskim. Odwołanie z funkcji wojewody gdańskiego (przez premiera Włodzimierza Cimoszewicza) w lipcu 1996 roku spowodowało szereg protestów. W wyborach parlamentarnych we wrześniu 1997 roku kandydując z listy Akcji Wyborczej Solidarność jako przedstawiciel Gdańskich Komitetów Obywatelskich uzyskał najlepszy wynik wyborczy w Polsce (125 tys. głosów). Wybrany przez Sejm bez głosu sprzeciwu Marszałkiem Sejmu III kadencji. Powierzone stanowisko sprawował do końca kadencji. 19 stycznia 2001 roku wraz z Andrzejem Olechowskim i Donaldem Tuskiem powołał Platformę Obywatelską. W czerwcu 2003 roku złożył rezygnację z Przewodniczącego Klubu PO oraz z szefa partii i opuścił partię. Od 11 maja 2008 roku był prezesem stowarzyszenia "Wspólnota Polska". Zginął 10 kwietnia 2010 w wyniku katastrofy samolotu prezydenckiego pod Smoleńskiem. Przemysław Gosiewski (1964 – 2010) Urodził się w Słupsku. Ukończył Uniwersytet Gdański. Był studentem Lecha Kaczyńskiego. W 1989 został zatrudniony przez Lecha Kaczyńskiego, pełniącego funkcję wiceprzewodniczącego NSZZ "Solidarność", na stanowisku kierownika biura ds. kontaktów z regionami Komisji Krajowej "Solidarności", które zajmował do 1991. Wspólnie z braćmi Kaczyńskimi brał udział w zakładaniu Porozumienia Centrum. W latach 1991–1999 był sekretarzem zarządu głównego PC. Od 2001 należał do Prawa i Sprawiedliwości. W Sejmie IV kadencji (2001–2005) po raz pierwszy sprawował mandat poselski. W wyborach w 2005 ponownie został posłem z okręgu kieleckiego. Od 3 listopada 2005 do 19 lipca 2006 był przewodniczącym Klubu Parlamentarnego PiS. Od 14 lipca 2006 do 16 listopada 2007 pełnił funkcję ministra-członka Rady Ministrów w rządzie Jarosława Kaczyńskiego, będąc jednocześnie przewodniczącym stałego komitetu Rady Ministrów. Od 8 maja 2007 do 7 września 2007 i od 11 września 2007 do 16 listopada 2007 zajmował stanowisko wicepremiera. Pomiędzy tymi okresami był sekretarzem stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. W dniu 10 kwietnia 2010 zginął w katastrofie samolotu pod Smoleńskiem. Według źródeł: m.in. wikipedia.pl, prezydent.pl, plazynski pl.

O tej sprawie usłyszysz też w radiu Weekend FM.

Słuchaj w:

  • Miastku na 87,8 FM
  • Starogardzie Gdańskim na 90,9 FM
  • Kościerzynie na 91,7 FM
  • Sępólnie Krajeńskim na 92,6 FM
  • Chojnicach, Człuchowie i Tucholi na 99,30 FM
  • Bytowie na 105,8 FM

Wszelkie materiały (w szczególności informacje lokalne, zdjęcia, grafiki, filmy) zamieszczone w niniejszym Portalu chronione są przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zabronione jest bez zgody Redakcji Radia Weekend FM/portalu weekendfm.pl wyrażonej na piśmie pod rygorem nieważności: kopiowanie, rozpowszechnianie lub jakiekolwiek inne wykorzystywanie w całości lub we fragmentach informacji, danych, materiałów lub innych treści poza przewidzianymi przez przepisy prawa wyjątkami, w szczególności dozwolonym użytkiem osobistym.

Więcej wiadomości w Weekend FM

Wyślij wiadomość

Wyślij wiadomość do DJ-a prowadzącego w Radiu Weekend FM lub działu informacji Radia Weekend i portalu WeekendFM.pl.

Wybrane zdjęcie
Maksymalny rozmiar pliku: 7.00 MB

W związku z wejściem w życie 25 maja 2018 r. Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych (RODO) zmieniamy naszą Politykę Prywatności i Regulamin Portalu.

Prosimy o zapoznanie się ze zmianami. Więcej informacji na temat przetwarzania Twoich danych osobowych znajdziesz tutaj:

Zamknij okno