W ten sposób powstała Niezależna Prałatura Pilska, czyli quasi-diecezja, której zwierzchnik zasiadał od 1930 r. w niemieckim episkopacie mając takie samo prawo głosu, jak biskupi. Większość wiernych prałatury stanowili Niemcy, ale i Polacy mieli tu znaczną reprezentację, szczególnie na odłączonych terenach Krajny, sporo było ich też na ziemi człuchowskiej i bytowsko-lęborskiej. Niektórymi parafiami zarządzali też polscy księża. Jak traktowała ich niemiecka władza kościelna? Co ostatecznie stało się z prałaturą? Posłuchajcie:
Opowiem Ci historię, odcinek 236. O losach parafii na ziemi człuchowskiej i bytowskiej w międzywojniu i podczas II wojny światowej: Niezależna Prałatura Pilska
Gdy po zakończeniu I wojny światowej części terytorium diecezji chełmińskiej oraz archidiecezji gnieźnieńsko-poznańskiej w wyniku wytyczenia nowych granic znalazły się poza granicami odrodzonego państwa polskiego, dla odłączonych parafii, które znalazły się na terytorium Niemiec, stworzono odrębną jednostkę administracyjną - tak zwaną prałaturę terytorialną.














