Jan Stanka do dziś przeżywa swoje zetknięcie z chojnickimi municypalnymi. Uważa, że potraktowali go nieludzko. Mężczyzna zaparkował na miejscu dla niepełnosprawnych przed chojnickim szpitalem. Nie powinien, ale nigdzie nie było miejsca, a w samochodzie miał mdlejącą żonę.

Okazało się, że kobieta jest poważnie chora i mąż natychmiast musi ją zawieźć do specjalistów w Bydgoszczy. Przed szpitalem czekała jednak na Stanków przykra niespodzianka - blokada na kole i procedury związane z jej zdjęciem.

- On przyjechał z kamienną miną - proszę dokumenty, a żona mi mdleje w samochodzie gorącym. Otwórz pan - mówię - to odjadę w cień. Nie, wziął dokumenty, pisze, sprawdza, za chwilę przyszedł zdjęcia robić. Ja mówię: proszę panie, puść pan, zapisz pan moje nazwisko, ja nie ucieknę z Chojnic. Pan płaci mandat? Ja mówię: proszę pana, życie pana ludzkie nie interesuje, czy to jest wszystko. Pan ma żonę, czy nie ma pan żony, czy pan jest bez serca?

Tłumaczenia na nic się zdały. Nie pomogła także wizyta u komendanta strażników. Mandatu nie anulowano. - Mogłem go nie przyjąć. Wygrałbym w każdym sądzie, bo życie jest ważniejsze, niż przepisy - mówi dziś Jan Stanka.

Zyskał tyle, że 500-złotowy mandat rozłożono mu na raty.

Stanka uważa, że w tej konkretnej sytuacji strażnikom zabrakło bardzo istotnej cechy - współczucia.

Warto tu zauważyć, że municypalni mają w arsenale swoich uprawnień także pouczenie. Szkoda, że nie korzystaja z niego w takich jak ten przypadkach.