Granatnik typu Panzerfaust odkopali pracownicy gminnej spółki wodnej w trakcie prac nad odwodnieniem drogi gruntowej. Znalezisko zabezpieczyli policjanci z Sępólna. W ciągu kilku godzin niebezpieczne znalezisko zostało zabrane na poligon przez żołnierzy z pułku saperskiego z Chełmna.
Panzerfaust (niem. ´pancerna pięść´) to bezodrzutowy granatnik przeciwpancerny jednorazowego użytku, opracowany przez niemieckich inżynierów w czasie II wojny światowej. Prototypy powstały w 1942 r., a na front granatniki tego typu trafiły w 1943 r.
Jako indywidualna broń przeciwpancerna Panzerfaust szybko zdobył uznanie ze względu na dużą skuteczność, jednak odległość od celu musiała być niewielka, dla większych modeli do 100 metrów, dla Panzerfausta typu ´klein´ 30 metrów, dla typu 60 - 60 metrów. Powyżej tego dystansu skuteczność tej broni drastycznie spadała.
Panzerfausty były wyposażone w ładunek kumulacyjny, stosowany do przebijania pancerzy. Kumulował on dużą siłę działania na małej powierzchni, np. Panzerfaust typu 100 był w stanie przebić pancerz o grubości do 20 cm.
´Większym bratem´ granatnika Panzerfaust był Raketenpanzerbüchse Panzerschreck (niem. przeciwpancerny granatnik rakietowy ´pancerny postrach´), wykorzystywany przez kompanie przeciwpancerne niemieckich pułków piechoty.
ppm
