Witam!!

Dziś początek w związku z tym pojawia mi się stado pytań. Wśród nich to najważniejsze. Właściwie po co ja przerzucam te kilogramy? Znalezienie motywacji do tego typu `zabaw` zawsze było dla mnie większym wyzwaniem, niż samo ćwiczenie. Zdecydowanie jestem typem wydolnościowca. Piłka nożna, koszykówka, siatkówka, rower to moje żywioły. Jednak im więcej latek, tym więcej wymówek, by nic nie robić. Coraz częściej zainteresowania sportem pozostają w sferze gazety z programem TV. Można wszędzie szukać powodów, dla których człowiek powinien utrzymywać sprawność fizyczną na dobrym poziomie.

Najważniejszy to jednak stan zdrowia. Każdy z nas chce żyć długo i zdrowo, bez zmartwień, kolejek w przychodniach i zderzeń z rzeczywistością kreowaną przez NFZ. Na szczęście, moje zdrowie na razie nie wykazywało zmęczenia materiału, ale czy jest szansa na to, by ten stan trwał aż do ostatniego pożegnania. Nie wiem i wolę nie czekać bezczynnie, by to sprawdzić. Najbardziej zdopingował mnie do wzięcia w projekcie Czterdzieści PLUS fakt, że buty musiałem wiązać na wydechu. Inna możliwość nie istniała.

Pomyślałem, że głupio byłoby stracić przytomność przy wiązaniu trampek. Potem zacząłem myśleć o tym, że miło byłoby przenieść środek ciężkości ciała z okolic pępka, w stronę barków. Aha?no i ten bojler!!! Dużo lepiej jednak wygląda na brzuchu kaloryferek. Jednym zdaniem zależy mi na tym, by te dziewięć miesięcy przerzucania żelastwa, jedzenia `kiełków` i ścierania potu z bieżni przyniosło efekt w postaci startu w Runda Kaszebe, spodni w rozmiarze 84 w pasie i zgrabnej wyważonej sylwetki.

Pozdrawiam nadal ze skraju lasu

Darz bór!

[|||]Drogi Krzysztofie,

Pozwól, że w związku z Twoimi skojarzeniami ciężarów z ciężarówkami na drogach, podzielę się swoimi przemyśleniami na temat ciężarów.
Jak wiemy, znaczną część tego, jacy jesteśmy "zawdzięczamy" naszym genom. To nasi przodkowie, mozolnie przez wieki budowali nasza kod DNA. W nas drzemie więcej pierwotnych instynktów niż możemy sobie wyobrazić. Nasi przodkowie z ciężką maczugą chodzili na zwierza i albo go gonili albo przed nim uciekali. Potomkowie tych przodków posługiwali się mieczami walcząc w stalowych zbrojach, powiedzmy "o wolność naszą i waszą" i też biegali... po polach bitewnych. A później było już tylko gorzej. Wymyślono łuk, kuszę, strzelbę i inne drobiazgi, za pomocą których można było zrobić to samo ale się nie męcząc. I dalej bieganie zastąpiono jazdą konną, konie z czasem zastąpiono mechanicznymi. Aby nie musieć polować udomowiono zwierzęta.
Wszystko, żeby tylko się nie męczyć. Zwycięstwo umysłu nad siłą - powiedzą niektórzy, a może nawet większość. Lecz spójrzmy na to z innej perspektywy. W przełomowych chwilach historii cywilizacji zawsze pojawia się ktoś, kto w imię wyższej idei daje początek, który zwykło określać się mianem nowej ery. Dorabia się do tego piękną ideologię, ubiera w kwieciste słowa. Gdy tak na prawdę chodzi o zwykłe wygodnictwo, żeby nie powiedzieć lenistwo. Jesteśmy coraz bardziej uzależnieni od wynalazków, które "zwalniają" nas od jakiejkolwiek aktywności fizycznej. I jeszcze wmawia się nam, że to dla naszego dobra. Nawet szyby w oknach samochodu możesz opuszczać naciskając guzik, żebyś tylko się nie męczył kręcąc korbką. A my to łykamy, jak kaczka kaszę. I tylko czasem nachodzi nas ochota na wyżycie się. Większość wówczas siada w kąciku i czeka, aż samo przejdzie. Zaś to, co my zaczęliśmy, to jest zamiana pogoni za zwierzyną na bieg na bieżni, machania maczugą czy mieczem na dźwiganie sztangi. To taki substytut, może niedoskonały, za to jeden z niewielu, jakie nam zostały.

Kończę, bo muszę kupić baterie do pilota od telewizora, nie lubię wstawać z fotela, żeby zmieniać kanały.
Do zobaczenia na siłowni.