Za dwa największe pożary Chojnic w okresie nowożytnym uważa się te z roku 1657 i 1742. Cytat w tytule pochodzi z "Historii miasta Chojnic" XVIII-wiecznego burmistrza Chojnic Izaaka Gotfryda Goedtke i dotyczy klęski, która spotkała miasto 18 grudnia 1657 r., gdy "około 11:00 w nocy, na środku Rynku, od strony południowej powstał tak straszny ogień, którego płomienie były nie do ugaszenia, dopóki wszystko nie zamieniło się w popiół". Według opisu Goedtkego zniszczenia w wyniku trwającego trzy dni pożaru były tak ogromne, że w obrębie murów miejskich z pożogi ocalał zaledwie jeden niewielki dom na murach w okolicy Bramy Gdańskiej i sama, nieistniejąca już dzisiaj brama.

Dlaczego w średniowiecznych i nowożytnych miastach dochodziło do tak wielu wielkich pożarów? Kto był zobowiązany do walki z ogniem? Posłuchajcie: